بداهه نویسی, تقبیح, تقدیر, زندگی

در خماری اینستاگرام

سم زدایی شبکه اجتماعی

اول سال آدم جوگیر میشه و تصمیمی میگره که معمولا یکی دو هفته  عملی میشه. منم از این تصمیمات زیاد گرفتم ولی یکی از تصمیماتی که بهش پایبند بودم عهد یک ماهه ای که با خودم بستم و از 10 فروردین 97  در حال سم زدایی  شبکه اجتماعی (social media detox) هستم . الیته این دومین بار است که دست به این عمل پر خطر میزنم دفعه ی اول دوره ی 1 هفته ای قبل از عید بود و مرتبه ی بعدی دوره ی یکماهه ای بود که  تا 13 اردبیهشت به طول انجامید درست 33 روز.یاد مقاومت 33 روزه ی حزب الله لبنان افتادم که آمده است جهاد با دشمن اصغر است و جهاد با نفس جهاد اکبر. مدت مدیدی است که از اینستاگرام فارغ گشته و در وقت خود گشایش کثیری لمس کرده‌ام در این یک ماه توانستم به کارهای کوچکی بپردازم که اگر هم نتیجه بزرگی در پی نداشته باشد اما نتایج رضایت بخشی برای خودم داشته است. از جمله:

از کارهای عبثی چون بردن شصت بر روی سرچ اینستاگرام، آزاد گشته (با اون تیتر های مبتذل و نوجوان فریب) و ‌به‌ جای آن در گوگل‌ سرچ کردم و ول چرخیدم که گویی کمی از سطح به عمق رفتم .

توانستم به جای گرفتن فیلم و عکس در هنگام دوچرخه‌سواری با فکر بارگزاری‌ آن ‌در استوری اینستاگرام رهایی یافته و به جای آن از نرم افزار تخمین مسافت و سرعت Strava بهره ببرم  تا بتوانم زمان و مسافت های دوچرخه سواریم رو مدیریت کنم.

در این زمان‌ تلاش نمودم که‌ به جای پسندیدن عکس دوستانم با آنها معاشرت کرده و ارتباط چشمی برقرار کنم.

به جای انتشار پست هایی در اینستاگرام که پس از مدتی زیر خروارها پست جدید مدفون می شوند به وبلاگ نویسی پرداختم.

از نقش دوربین بودن در خانواده جهت شکار لحظه هایی از دخترم که‌ به ظن من با مزه بود -شاید برای هیچکسی با مزه نباشد- آسوده یافته و به جای آن او را بوسیدم و در آغوش کشیدم.

در خانه ی پدربزرگ و مادربزرگ که سایشون مستدام باد، اینستاگرام را چک نکردم تا حواس پنج گانه ی خود را بین آنها و اینستاگرام تقسیم نکرده باشم.

در بین کارهایی که می کردم هر از چندگاهی ناخودآگاه دستم به طرف گوشی میرفت، اما پس از پاک کردن این نرم افزار سحر کننده، تمرکز بیش‌تری روی کارهای ذهنی خسته کننده چون پایان نامه نویسی داشتم.

نرم افزار عادت های روزانه به نام habitbull را نصب کردم و آخر شب ها بجای ول گشتن در خونه و صفحات مردم، عادت های روزانه ای که به آنها پایبند بودم را تیک می زدم. البته برای نسخه ی رایگان این نرم افزار می توان 5 تا عادت را تعریف کردم که به نظرم فردی که بتونه به همین 5 عادت وفادار باشه گل کاشته است. (نسخه ios)

در کل این سم زدایی برای من خیلی مثبت بود و  دیدم با 33 روز پیش بسیار تفاوت پیدا کرده است و در حال حاضر زمان هایی که در اینستاگرام سپری می کنم با هر چه لایک و کامنت در کل حالم را بهم می زند. شاید در هنگام ترک اینستا تا یک هفته اول در خماری اینستاگرام باشید اما این خماری از حس اون نشئگی پس از کار با اینستاگرام قشنگ تر باشه.

پی نوشت1: به امید خدا سم زدایی شبکه های اجتماعی بعدی 17 اردیبهشت شروع و به مدت سه ماه به طول می انجامد.

پی نوشت 2:  خیلی از وقت ها تلگرام جای اینستا رو پر کرده البته با محتوای بسیار بهتر و پر مغز تر که متاسفانه در حال فیلتر شدن است. می خواهند همچون دانشگاه یوتویوب(از بس مطالب خوبزیاد دارد) این را هم بفیلترانند.

پی نوشت3: معمولا پست هایی که در سایت و اینستاگرام منتشر می کنم با هم متفاوت هستند ولی این پست را در جفتشون منتشر می کنم البته فرم این نوشته بیشتر مناسب سایت می باشد.

پی نوشت4: از استادم محمدرضا شعبانعلی سپاسگزارم که این مفاهیم را در ذهن من کاشت.

پی نوشت5: از این به بعد بیشتر در سایتم فعالم و پست انتشار می کنم به قول دوستان لینک در بیو 🙂

 

2 دیدگاه در “در خماری اینستاگرام

  1. آخ که چه قدر من ترک کردم..از یاهو مسنجر و اورکات و فیسبوک تا تلگرام عزیز..بعد پاک شدن آدم دوباره برمیگرده یک حس کنترلی با خودش داره که اعتماد به نفس آدمو زیاد میکنه..
    البته سراغ اینستا نرفتم چون اینستا در مقایسه یا بقیه مث کرک و گل در مقایسه با تریاکه!!راسته کار من نیس

    1. خیلی خوبه مخصوصا ترک کردن تلگرام، البته من جراتشو ندارم و فک می کنم ابزاری است که گره خورده تو زندگیم و بر خلاف اینستاگرام یه مزیت هایی هم از بعد آموزشی برای من دراه، البته نمی دونم معادلش در مخدر ها چه میشه 🙂

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *